UD.4: O carballo e o xunco

Di a lenda, que unha vez un xunco e un carballo creceron xuntos. Finalmente o carballo converteuse nunha árbore enorme e presumida que desprezaba a cana burlándose deste xeito:

 - ¡Que pequeno e débil es! Nin sequera tes ramas e o teu tronco non tería un cuarto de quilo. Eu, porén, son grande, teño ramas poderosas e o meu tronco é mil veces máis robusto que o teu. Nin se sei por que te estou falando.

A cana nin se inmutou con esas verbas, pero quedou triste por que o seu compañeiro, o carballo, estivese tan satisfeito.

Un día un tornado devastou a rexión, e mentres o carballo resistía á virulencia do aire con todo o seu vigor, a cana pregábase. O tornado era tan forte que rematou tirando o carballo.

Cando a calma chegou, a cana aínda estaba en pé porque non se opuxo á enorme forza que os atacaba, polo que logrou eludila, mentres o carballo caeu por crerse invulnerable, terminando converténdose en madeira para os leñadores.

Cando o xunco o viu, dixo:

- Tanta soberbia e arrogancia, de que che serviu? A túa inflexibilidade ante o tornado levoute á túa propia caída.

Cal crees que é a lección que nos quere dar este conto?