domingo, 1 de julio de 2018


Destes MATERIAIS que che presentamos, saberías dicir para que XOGOS TRADICIONAIS son usados?


BUXAINA - MARIOLA - CHAVE - CHAPAS - Rá - BILLARDA



 


 


https://www.dacoruna.gal/interea/intereavisual2/visual02_deporte_art3.php?seccion=
https://pasodebolaegua.wordpress.com/category/deportes/



UD.15: A cigarra e a formiga


A cigarra era feliz gozando do verán: O sol brillaba, as flores desprendían o seu aroma...e a cigarra cantaba e cantaba. Mentres tanto, a súa amiga e veciña, unha pequena formiga, pasaba o día enteiro traballando, recollendo alimentos.

-Amiga formiga! Non te cansas de tanto traballar? Descansa un intre comigo mentres canto algo para ti – Dicíalle a cigarra á formiga.

-Mellor farías en recoller provisións para o inverno e deixarche de tanta vagancia –respondíalle a formiga, mentres transportaba o gran, atarefada.

A cigarra ría e seguía cantando sen facer caso á súa amiga.

Ata que un día, ao espertarse, sentiu o frío intenso do inverno. As árbores quedáronse sen follas e do ceo caían flocos de neve, mentres a cigarra vagaba polo campo, xeada e famenta. Viu de lonxe a casa da súa veciña a formiga, e achegouse a pedirlle axuda.

-Amiga formiga, teño frío e fame, non me darías algo para comer? Ti tes moita comida e unha casa quente, mentres que eu non teño nada.

A formiga entreabriu a porta da súa casa e díxolle á cigarra.

-Dime amiga cigarra, que facías ti mentres eu madrugaba para traballar? Que facías mentres eu cargaba con grans de trigo de aquí para alá?

-Cantaba e cantaba baixo o sol- contestou a cigarra.

-Iso facías? Pois se cantabas no verán, agora baila durante o inverno-

E pechoulle a porta, deixando fóra á cigarra, que aprendera a lección.


Cal crees que é a lección que nos da este conto?


Queres coñecer o necesario para poder realizar unha 
CARREIRA DE ORIENTACIÓN?


Preme AQUI para poder realizar uns xogos onde veremos todo isto. 

UD.14: O can, a pantera e o mono




Houbo un día, en que un cazador foi ao África e levou o seu can.

Un día durante a expedición, o can, correndo tras algunhas bolboretas perdeuse do grupo e comezou a vagar pola selva. Niso viu de lonxe que viña a toda velocidade unha pantera a toda carreira que, sen dúbida, íao a comer; así que o can pensando rápido que facer: observou unha chea de ósos dun animal morto e empezou a roelos. Entón, cando a pantera estaba a piques de atacalo, o can dixo en voz alta:
-Ah!!!. Que rica pantera acabei de papar!!!

A pantera logo de escoitalo, frea e sae espantada pensando:
-Quen sabe que animal será, non sexa que me coma a min tamén.

Un mono que estaba sobre unha rama dunha árbore próxima, que vira a escena, sae correndo tras a pantera para contarlle como o can a enganara:
-Como serás de torpe, eses ósos xa estaban aí, ademais é un simple can.

Así que a pantera, moi molesta, díxolle ao mono:
-Súbete ás miñas costas, imos onda ese can para ver quen se come a quen.

E saen correndo a buscar ao can, o que de lonxe viu novamente a pantera e esta vez co mono o as súas costas:
-E agora que fago?, pensa o can asustado.

Entón, no canto de saír correndo, queda sentado dándolles as costas coma se non os vise, e cando a pantera está a piques de atacalo, o can di:
-Ahh, este Mono!!!, fai como media hora que o mandei a traerme outra pantera, e aínda non aparece.



Cal crees que é a lección que nos da este conto?

Vamos a aprender sobre a EXPRESIÓN CORPORAL. No seguinte video deberás de adiviñar que queren decir as diferentes expresions da cara:




UD.13: O oso, A mona e o porco


Un oso, co que a vida
se gañaba un Piamontés,
a non moi ben aprendida
danza ensaiaba en dous pes.
 
Querendo facer de persoa,
dixo a unha mona: «¿Que tal?»
Era exquisita a mona,
Respondeulle: «Moi mal».
 
«Eu creo», replicou o oso,
«Que me fas pouco favor.
Pois ¿que ?, ¿meu aire non é garboso?
¿Non fago o paso con primor? ».
 
Estaba o porco presente,
e dixo: «¡Bravo! ¡Ben vai!
Bailarín máis excelente
non se viu nin verá ».
 
Botou o oso, ao oír isto,
As súas contas alá entre si,
e con ademán modesto
houbo de exclamar así:
 
«Cando me desaprobaba
a mona, cheguei a dubidar;
máis xa que o porco me aplaude,

moi mal debo de bailar ».

Cal crees que é a lección que nos da este conto?


Gustanche os BAILES? Coñeces DANZAS de outros lugares? Preme nos enlaces de abaixo a ver se acertas que bailes son e cal é a súa orixe:






DANZAS:
SABAR - MUIÑEIRA -VALS - MERENGUE 

ORIXE:
REPÚBLICA DOMINICANA - SENEGAL - GALICIA - INGLATERRA



UD.12: O lobo pastor

Un lobo, que non atopaba herba suficiente pasto entre as ovellas da zona, buscou a axuda dunha pel de zorro para disfrazarse. Vestiuse de pastor, poñendo unha zamarra, tomou un bastón e colgou unha frauta nas súas costas. Para completar a estrataxema, só necesitaba escribir na cinta do sombreiro. "Son Perico, pastor deste rabaño".

Metamorfoseado de tal xeito, e apoiando as patas dianteiras no bastón de madeira, o finxido Perico achegouse pouco a pouco. O Perico real, estaba deitado sobre a herba, durmía coma un preguiceiro. Durmía tamén o seu can, e mesmo a gaita durmía. Por durmir, as ovellas tamén durmían.

Para enganalos mellor, e para atraer as ovellas á súa cova, o lobo quixo reforzar coas súas palabras o engano do seu disfrace; pero iso é o que o perdeu. Tanto como o fixo, non podía imitar a voz do pastor. O duro timbre resoou en todo o bosque e descubriu o truco. Todos espertaron, as ovellas, o mastín e o pastor. O pobre lobo, co obstáculo da zamarra, non puido fuxir nin defenderse.

Cal crees que é a lección que nos da este conto?


Vamos aprender un pouco sobre XEOGRAFÍA. 
Preme do enlace a continuación:

UD.11: Xúpiter e os defectos.



Esta historia pasou fai tempo, cando o deus Xúpiter enviou unha mensaxe a todos os animais do mundo para que se reunisen, co obxectivo de pedirlle que corrixise os seus defectos.
O primeiro animal mencionado era o mono, o cal lle preguntou se aceptaba o seu corpo:
-Hai un motivo no que non estou de acordo con el, e é que é o mesmo que o doutro animal, isto non pode ser dito polo oso, porque o seu corpo semella a medio facer.
Entón veu o oso, todos pensaron que ía comezar a queixarse, pero en lugar de reclamar, comezou a destacar as grandes características da súa figura e máis tarde, dixo que o elefante podería ser mais fermoso se a cola fora máis longa e as orellas máis pequenas.
Debido a como se estaba desenvolvemento a reunión, esperábase que o elefante comezase a queixarse ​​de alguén, e fixo iso porque comezou a falar sobre a balea, a formiga e o resto dos presentes.
Xúpiter, ao ver que todo o que se estaba facendo na reunión era revelar os defectos dos demais, suspendeu a reunión o peor mandando marchar a tódolos animais.
Cal crees que é a lección que nos da este conto?
Premendo AQUÍ atoparás información para a realización do traballo sobre o FÚTBOL SALA.



Mira as habilidades dunha das mellores xogadoras do mundo:

UD.10: O asno e o seu mal compañeiro
Un cabalo novo e desconsiderado camiñaba feliz xunto a un asno vello, que estaba moi cargado de fardos que lle cargara o seu amo nas súas costas. O asno, moi fatigado, implorou axuda o seu compañeiro e díxolle:

- Pídolle, meu amigo, que me axude a levar a metade do que estou cargando, para ti sería como un xogo, pero para min sería un gran servizo, xa que me sinto que estou a piques de desmaiarme.


Pero o cabalo negouse a prestarlle axuda, ríndose do asno.

Continuaron camiñando, ata que o asno non puido mais e caeu desfalecido.

Vendo isto, o cabalo comprendeu o mal que actuara e agora o dono, eliminou toda a carga que levaba o asno e colocouna encima del.


Cal crees que é a lección que nos da este conto?
Para buscar información sobre o BADMINTON, preme nos seguintes enlaces:



Para buscar información sobre o BALONCESTO, preme nos seguintes enlaces:



Vamos a aprender sobre o deporte do BALONCESTO. Preme para comezar a xogar:




UD.9: Os abellóns e as abellas

Aconteceu unha vez que algúns  paneis de mel non tiñan  dono. Os abellóns reivindicábano e as abellas que se  opoñían, levaron o asunto os tribunais das avespas. Complicada foi a cuestión, pois testemuñas declaraban ver voando arredor certos insectos alados, de cor escura, parecidos as abellas; pero  que igualmente  os abellóns, tamén teñan estes sinais.

A avespa, sen saber o que decidir, abriu o sumario, chamando a todas as formigas do formigueiro  a declarar, pero ningunha delas conseguiu aclarar as dúbidas.

"Querédesme dicir a que ven é todo isto?-Preguntou unha abella moi avisado- Seis meses de litixio levamos enriba, e seguimos igual co primeiro día. Mentres tanto, o mel estase perdendo”. Xa é hora de que o xuíz se apresure que bastante lle durou a ganga. Sen tantos autos e providencias traballarán os abellóns e nós, e imos ver quen pode facer os mellores paneis co mel mais rico".
Non admitiron  os abellóns, demostrando que aquel arte era superior as suas habilidades, e a avespa concedeu o mel aos seus verdadeiros donos, as abellas.


Cal crees que é a lección que nos da este conto?
Vamos a aprender sobre o deporte do BADMINTON. Preme para comezar a xogar:







UD.8: O Oso e as abellas




Nun día cálido de verán, un oso que vivía na fraga, estaba famento e doente por comer, polo que decidiu deixar a súa cova en busca de mel. Logo desa busca, atopou unha colmea a varios metros da súa casa.

Ledo de atopar a súa comida favorita, saudou educadamente ás abellas e preguntoulles se lle poderían regalar algo dese delicioso mel. Elas negáronse a darlle o seu mel, porque o levaban producindo un ano enteiro.

O oso estaba tan enfurecido, que colleu un pau que estaba preto dunha árbore e comezou a batelo contra a colmea fortemente, ata que caeu ao chan. As abellas, aínda máis anoxadas que o oso, saíron da súa casa e comezaron a picalo facendo correra cara un río para mergullarse e sacalas de enriba.

Cal crees que é a lección que nos da este conto?


MEDIDAS DE SEGURIDADE (Habilidades de loita)

Recorda que nas habilidades de loita, deberemos de ter algunhas consideracións especiais:

  • Realizar todas as actividades tendo en conta a seguridade propia e a do compañeiro.
  • Non realizar accións nin condutas de risco en ningún momento (agarrar, etc...).
  • Respectar as diferenzas entre os compañeiros.
  • En caso de producirse algún incidente, avisar o mestre con celeridade.
  • Realizar todas as indicacións con respecto á seguridade na sesión

Busca no seguinte enlance accions que mostren respcto no deporte.


sábado, 30 de junio de 2018




PREME AQUI e verás diferentes actividades relacionadas coa LOITA



UD.7: O touro e o rato






Unha vez, un Touro foi mordido por un pequeno rato, o touro anoxado por tal acción, intentou capturalo, pero o rato buliu rapidamente cara o seu burato e salvouse. O Touro cavou as paredes do furado cos seus cornos, pero cansouse antes de que puidese alcanzar o rato e, de xeonllos, adormeceuse xunto ao burato.

Pouco tempo despois, o rato saíu polo buraco e, vendo durmir o toro, aproveitou de novo para mordelo e de novo volveu ao seu burato. O touro, espertado pola agresión do roedor, quedou confuso sen saber o que facer.

O rato dixo: "Os grandes non sempre prevalecen, hai momentos nos que os máis pequenos e humildes son os máis fortes".


Cal crees que é a lección que nos da este conto?









UD.6: O león e o mosquito







Érase unha vez, o león grande e feroz, considerado por todo o reino dos animais, durmía na herba seca da sabana. Todo estaba tranquilo ata que un mosquito achegouse ao león e comezou a darlle guerra.


-Ei, ti! Todo o mundo di que es o rei da selva, pero creo que ninguén é mellor que ninguén neste mundo-, dixo o mosquito, causando o gran gato.
-“E para dicirme iso atréveste  a espertarme?” - ruxía o león - Se todo o mundo me considera o rei, será por algún  motivo. Saca de ahi-.
-Non! - repetiu o mosquito-  podo ser máis forte que ti se mo propoño!
-Eu dixen que non me molestes! - o león repite comezando a se enfadar seriamente - Non digas parvadas!
-Parvadas? Ben, verás que podo derrotarte. - asegurou o insecto.
O león, estupefacto, viu como o mosquito comezaba a  revolotear sobre el e darlle un picotazo detrás doutro. O pobre felino arrolou na terra sen que o mosquito o deixase de picar. Coas garras intentou collelo e nunca o conseguiu.
-Ha ha ha! Gañeiche! ¿Que pensarán os demais cando saiban que un animal tan pequeno coma min conseguiu derrotarte? Ves que ninguén é mellor que ninguén?
Nunha das súas voltas, tropezou cunha tea de araña e, de súpeto, había silencio. Entendeu que estaba preso sen posibilidades de salvarse e de repente baixáronlle os fumes. Suspirou e dixo amargamente:
-Vaia, vaia, vaia ... Vencín a un poderoso animal, pero ao final, outro moito máis insignificante venceume a min.
Cal crees que é a lección que nos quere dar este conto?

-RECORDA CALES SON PAUTAS DE SEGURIDADE NO ACROSPORT:
1-. Realiza sempre actividades en superficie acolchada, nunca en superficies duras.
2-. Nunca use zapatillas
3- A comunicación entre o Portor e o Áxil debe ser continua.
4-Todos os movementos débense realizar sen problemas e a velocidades moi controladas.
5- É tan importante saber executar, como saber realizar correctamente as axudas.
6- Os soportes deben estar sempre seguros. Entendemos por "soportes seguros", todos aqueles puntos que deberán de ter unha correcta postura preventiva (costas do Portor) onde se pode colocar unha carga (o peso do Áxil).







https://www.theurbansuites.com/blog/cirque-du-soleil/








Estos son os PLANOS e EIXES do noso corpo mediante os cales facemos diferentes XIROS:





UD.4: O carballo e o xunco



Di a lenda, que unha vez un xunco e un carballo creceron xuntos. Finalmente o carballo converteuse nunha árbore enorme e presumida que desprezaba a cana burlándose deste xeito:
 - ¡Que pequeno e débil es! Nin sequera tes ramas e o teu tronco non tería un cuarto de quilo. Eu, porén, son grande, teño ramas poderosas e o meu tronco é mil veces máis robusto que o teu. Nin se sei por que te estou falando.

A cana nin se inmutou con esas verbas, pero quedou triste por que o seu compañeiro, o carballo, estivese tan satisfeito.

Un día un tornado devastou a rexión, e mentres o carballo resistía á virulencia do aire con todo o seu vigor, a cana pregábase. O tornado era tan forte que rematou tirando o carballo.

Cando a calma chegou, a cana aínda estaba en pé porque non se opuxo á enorme forza que os atacaba, polo que logrou eludila, mentres o carballo caeu por crerse invulnerable, terminando converténdose en madeira para os leñadores.
Cando o xunco o viu, dixo:
- Tanta soberbia e arrogancia, de que che serviu? A túa inflexibilidade ante o tornado levoute á túa propia caída.


Cal crees que é a lección que nos quere dar este conto?




TOMA DA FRECUENCIA CARDÍACA

Mira como podes facer para tomar a frecuencia cardíaca:
Tomámola durante 10’’ e o resultado multiplicámolo por 6 e teras a frecuencia nese momento.






A tua frecuencia máxima será o resultado de:

220-IDADE nos nenos

226-IDADE nas nenas


Segunda a porcentaxe de intensidade do exercicio que fagas vas a ter uns beneficios diferentes:



http://adndeatletas.blogspot.com/2015/07/intensidad-frecuencia-duracion-efectos.html




Estas son AS CUALIDADES FÍSICAS BÁSICAS a ver se che soan:



UD.3: A lebre e o sapoconcho

No mundo dos animais vivía unha lebre moi orgullosa e presumida, que non deixaba de proclamarse que era a máis rápida e que lle divertía á lentitude do sapoconcho.
- ¡Ola, tartaruga, non corra tanto que nunca vai chegar ao seu obxectivo! A lebre dixo rindo do sapoconcho.
Pero un día,o sapoconcho fixo unha rara aposta ca lebre:
- Estou seguro de que podo gáñache unha carreira.
- A min? A lebre preguntoulle asombrada.
- Si, si, a ti, dixo a tartaruga. Poñemos as nosas apostas e vexamos quen gaña a carreira.
A lebre, moi absorta, aceptou a aposta.
Así que todos os animais reuníronse para presenciar a carreira. O moucho sinalou os puntos de partida e chegada, e sen máis dilación comezou a carreira en medio da incredulidade dos asistentes.

Astuta e moi confiada, a lebre deixou que o sapoconcho saíse. Entón, comezou a correr rapidamente e superou o sapoconcho que camiñaba lentamente, pero sen parar. Detívose só a medio camiño antes dun prado verde e frondoso, onde preparou o descanso antes de concluír a carreira. Alí adormecía, mentres o sapoconcho seguía andando, paso a paso, lentamente, pero sen parar.
Cando a lebre espertou, viu con medo que a tartaruga estaba a pouca distancia do final. Nun principio, corría con toda a súa forza, pero era demasiado tarde: o sapoconcho alcanzara a meta e gañou a carreira.
Ese día a lebre aprendeu, no medio dunha gran humillación, que nunca debemos facer burla dos demais. Aprendeu tamén que a excesiva confianza é un obstáculo para alcanzar os nosos obxectivos. E que ninguén, absolutamente ninguén, é mellor que ninguén
Esta fábula ensina aos nenos que nunca debemos burlarnos dos demais e que a excesiva confianza pode ser un obstáculo para acadar os nosos obxectivos.

Cal crees que é a lección que nos quere dar este conto?

https://www.guiainfantil.com/1374/fabulas-para-ninos-la-liebre-y-la-tortuga.html